Εκπροσώπηση σε αίτηση συμβασιούχων

Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στους δήμους αποτελούν σημαντικό τμήμα του προσωπικού της τοπικής αυτοδιοίκησης, καλύπτοντας διάρκεις και πάγιες ανάγκες σε υπηρεσίες όπως η καθαριότητα, οι παιδικοί σταθμοί και οι κοινωνικές δομές. Αντιμετωπίζουν ανασφάλεια, κίνδυνο ανεργίας και ανισότητες, ακόμα κι όταν εκτελούν την ίδια ή ανάλογη εργασία, ενώ τα δικαιώματά τους εξαρτώνται από τον φορέα απασχόλησης και το πρόγραμμα πρόσληψης.

Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων αποτελεί νομικό μέσο που χρησιμοποιούν συχνά οι συμβασιούχοι για να διεκδικήσουν τη διατήρηση της θέσης εργασίας τους ή την αναγνώριση δικαιωμάτων τους. Τα Πρωτοδικεία και Εφετεία εκδίδουν συχνά αποφάσεις που δικαιώνουν εργαζομένους με ασφαλιστικά μέτρα, αναγνωρίζοντας το δικαίωμά τους να παραμείνουν στην εργασία τους έως την έκδοση οριστικής απόφασης. Πρόσφατα παραδείγματα περιλαμβάνουν δικαιώσεις συμβασιούχων γυναικών σε δήμους που κέρδισαν ασφαλιστικά μέτρα με αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης δημιουργεί "παράθυρο" για τη μονιμοποίηση χιλιάδων συμβασιούχων στους δήμους, εισάγοντας ειδικές διατάξεις για συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων που καλύπτουν διαρκείς και πάγιες ανάγκες. Παράλληλα, σε δίκες συμβασιούχων απαιτείται πλέον η κλήση εκπροσώπων των Υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών ως διαδίκων, αλλιώς η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και αίρονται αυτοδικαίως τυχόν ασφαλιστικά μέτρα.