Εκποίηση τηγανέλαιων

Τα χρησιμοποιημένα βρώσιμα λίπη και έλαια (τηγανέλαια) αποτελούν ειδική κατηγορία αποβλήτων που σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία πρέπει να διαχειρίζονται χωριστά και να μην καταλήγουν στους Χώρους Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων. Η επεξεργασία τους για παραγωγή βιοκαυσίμων δεν θεωρείται ανακύκλωση αλλά "άλλου είδους ανάκτηση" σύμφωνα με τον νόμο 4042/2012, ενώ οι παραδόσεις τηγανελαίων μεταξύ παραγωγών και διαχειριστών επιβαρύνονται κανονικά με ΦΠΑ.

Η σημασία της ορθής διαχείρισης είναι μεγάλη, καθώς ένα λίτρο καμένου λαδιού καταστρέφει ένα εκατομμύριο λίτρα πόσιμου νερού. Όταν τα τηγανέλαια καταλήγουν στο αποχετευτικό δίκτυο δημιουργούν σοβαρά προβλήματα όπως φραξίματα, ενώ αν πέσουν στη θάλασσα ή στο έδαφος καταστρέφουν τη χλωρίδα και πανίδα και δημιουργούν ζημιά στην ισορροπία του οικοσυστήματος. Με την ανακύκλωση τους παράγεται βιοντίζελ, λιπαντικά και γλυκερίνη, ενώ το βιοντίζελ από τηγανέλαια επιτυγχάνει δραματική μείωση των αερίων του θερμοκηπίου κατά 88% σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα.

Πρόσφατα, τον Μάιο 2026, ο Δήμος Θεσσαλονίκης προχώρησε σε διαβούλευση για τετραετές πρόγραμμα συλλογής και αξιοποίησης τηγανελαίων με ανταποδοτικό όφελος 80.070 ευρώ, ενώ ο Δήμος Θέρμης συνέλεξε 4.669 κιλά βρώσιμων ελαίων το 2025. Τέτοια προγράμματα δεν επιβαρύνουν οικονομικά τους δήμους, αντίθετα προκύπτουν αντισταθμιστικά οφέλη που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κοινωνικούς σκοπούς.