Τα ετοιμόρροπα κτίρια αποτελούν σοβαρή απειλή για τη δημόσια ασφάλεια, καθώς πρόκειται για κατασκευές που βρίσκονται σε κατάσταση άμεσου κινδύνου κατάρρευσης. Όταν υπάρχει καταγγελία, ο δήμος μπορεί να επέμβει με δικά του ή κρατικά έξοδα για να γίνει άρση της επικινδυνότητας ή κατεδάφιση του επικίνδυνου κτίσματος, και στη συνέχεια να κινηθεί εναντίον του ιδιοκτήτη για να διεκδικήσει τις δαπάνες. Οι τεχνικές υπηρεσίες των δήμων συχνά περιορίζονται στη διαβίβαση των φακέλων στον εισαγγελέα, που αποτελεί την τελευταία γραμμή άμυνας για να πιεστεί ο ιδιοκτήτης να αναλάβει την ευθύνη του.
Εδώ και οκτώ χρόνια το υπουργείο Περιβάλλοντος επιχειρεί να εισαγάγει προς ψήφιση ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα αντιμετωπίζει το πρόβλημα των ετοιμόρροπων και εγκαταλελειμμένων κτιρίων, ωστόσο οι προσπάθειες έχουν πέσει στο κενό καθώς οι ρυθμίσεις εγείρουν συνταγματικά ζητήματα αφού η προστασία της ιδιοκτησίας τελεί υπό την εγγύηση του Συντάγματος. Οι δήμοι βρίσκονται μπροστά σε ένα οικονομικό βουνό, καθώς η αποκατάσταση των κτιρίων σε έναν και μόνο δρόμο μπορεί να ξεπεράσει τα 10 εκατομμύρια ευρώ. Το αίτημα για τις κατεδαφίσεις επικίνδυνων κτιρίων εκκρεμεί εδώ και 45 χρόνια, ενώ πρόσφατα ο Δήμος Αθηναίων προχώρησε σε κατεδαφίσεις με προϋπολογισμό 4 εκατομμύρια ευρώ.
