Η παραχώρηση οικογενειακών τάφων στην Ελλάδα ρυθμίζεται από τον αναγκαστικό νόμο 582/1968 που ορίζει ότι η ίδρυση και συντήρηση κοιμητηρίων ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δήμων και κοινοτήτων. Η πράξη παραχώρησης οικογενειακού τάφου συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, με την οποία ιδρύεται έννομη σχέση δημοσίου και όχι ιδιωτικού δικαίου, γεγονός που σημαίνει ότι ο χώρος για τον οποίο παρέχεται δικαίωμα χρήσης δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο εκείνου προς τον οποίο έγινε η παραχώρηση και απαγορεύεται η μεταβίβασή του. Οι δικαιούχοι ταφής περιλαμβάνουν τον προς όν η παραχώρηση, τους κατ' ευθείαν γραμμή ανιόντες και κατιόντες του και τους συζύγους τους και τους γονείς του ή της συζύγου του.
Το ζήτημα της επάρκειας των κοιμητηρίων αποτελεί σημαντική πρόκληση για πολλούς δήμους της χώρας. Οι δήμοι και οι κοινότητες υποχρεούνται να φροντίζουν εγκαίρως για την εξασφάλιση των απαιτούμενων χώρων, κειμένων κατ' αρχήν εκτός σχεδίου πόλεως και μακράν κατοικημένων περιοχών για κοιμητήρια. Πρόσφατα, το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέδωσε απόφαση 2466/2025 που αναμένεται να φέρει αλλαγές σε πολλά κοιμητήρια της χώρας, ορίζοντας ότι οι Δήμοι υποχρεούνται να υποβάλουν αίτηση για έγκριση συνέχισης λειτουργίας κοιμητηρίου σε περίπτωση διαμαρτυριών ή κινδύνων για τη δημόσια υγεία. Η διαχείριση των παραχωρήσεων και η εξισορρόπηση μεταξύ της ζήτησης για οικογενειακούς τάφους και της διαθεσιμότητας χώρου αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για την εξασφάλιση αξιοπρεπούς ταφής όλων των πολιτών.
