Το χρησιδάνειο είναι σύμβαση με την οποία ο χρήστης παραχωρεί στον χρησάμενο τη χρήση ενός πράγματος (κινητού ή ακινήτου) χωρίς αντάλλαγμα, με υποχρέωση του τελευταίου να αποδώσει το πράγμα μετά τη λήξη της σύμβασης. Η σύμβαση ρυθμίζεται από τα άρθρα 810 επόμενα του Αστικού Κώδικα και δεν υπόκειται σε κανένα τύπο, μπορεί δε να συνάγεται και σιωπηρώς από πράξεις των συμβαλλομένων. Η απουσία οικονομικού ή άλλου ανταλλάγματος αποτελεί ουσιώδη όρο για να πρόκειται για χρησιδάνειο, διαφορετικά θα πρόκειται για μίσθωση.
Όταν το χρησιδάνειο είναι αορίστου χρόνου, η σύμβαση λύεται με καταγγελία από τον χρήστη, αρκεί να μην ασκείται το δικαίωμα καταγγελίας άκαιρα και επιζήμια, ενόψει της ιδιάζουσας φύσης του χρησιδανείου ως σύμβασης φιλαλληλίας, αγαθοσύνης και κοινωνικής ευπρέπειας. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 817 ΑΚ, ο χρήστης μπορεί να αναζητήσει το πράγμα οποτεδήποτε με άτυπη καταγγελία αν ο χρησάμενος κάνει διαφορετική χρήση από τη συμφωνηθείσα, αν το πράγμα περιέρχεται σε χειρότερη κατάσταση, αν το παραχώρησε σε τρίτον χωρίς συναίνεση, ή αν ο χρήστης το χρειάζεται λόγω επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης.
Μετά τη λήξη του χρησιδανείου, ο κύριος του πράγματος μπορεί να ασκήσει είτε ενοχική αγωγή από τη σύμβαση χρησιδανείου είτε διεκδικητική αγωγή. Από τις 16 Σεπτεμβρίου 2024, με τον νόμο 5108/2024 καταργήθηκαν τα ειρηνοδικεία και η αγωγή απόδοσης χρησιδανεισθέντος πράγματος εισάγεται πλέον στο καθ' ύλην αρμόδιο Πρωτοδικείο. Η διαφορά υπάγεται σε Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία Διαμεσολάβησης σύμφωνα με τον νόμο 4640/2019.
