Ο Νόμος 4787/2021 εισάγει ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη διαχείριση των επικίνδυνων κτιρίων στην Ελλάδα, αφορώντας κτίρια που λόγω παλαιότητας, έλλειψης συντήρησης ή φυσικών καταστροφών έχουν καταστεί επικίνδυνα. Η διαδικασία περιλαμβάνει τη σύσταση ειδικών επιτροπών που είναι αρμόδιες για την εκτίμηση της κατάστασης των κτιρίων και την έκδοση πορίσματος σχετικά με την επικινδυνότητά τους. Με εγκύκλιο του ΥΠΕΝ δόθηκε εντολή για τη λειτουργία των επταμελών Ειδικών Επιτροπών Επικινδύνως Ετοιμόρροπων (ΕΕΠΕΤ), με τις αποφάσεις τους να είναι αμετάκλητες και τις κατεδαφίσεις να γίνονται το αργότερο εντός τριών ημερών. Μετά από καταγγελία επεμβαίνει ο δήμος με δικά του ή κρατικά έξοδα, γίνεται άρση της επικινδυνότητας, κατεδαφίζεται το επικίνδυνο κτίσμα και ακολούθως κινείται εναντίον του ιδιοκτήτη για να διεκδικήσει τις δαπάνες.
Ο Δήμος Αθηναίων ξεκίνησε τον Ιούνιο 2025 την κατεδάφιση τουλάχιστον 70 επικίνδυνων κτισμάτων σε 21 περιοχές της πόλης, με προϋπολογισμό 4 εκατομμύρια ευρώ. Έλλειψη πόρων και νομικά κενά αφήνουν τους πολίτες εκτεθειμένους, με τους δήμους να περιορίζονται συχνά σε απλή σήμανση των επικίνδυνων σημείων λόγω έλλειψης κονδυλίων για οριστική αποκατάσταση. Πανελλαδικά υπολογίζονται περίπου 20.000 εγκαταλειμμένα κτήρια, με στην Αθήνα να φτάνουν τα 1.600, ενώ υπάρχουν ακόμη 3.000 διατηρητέα. Στις ανησυχίες των επενδυτών για την ελληνική αγορά το 2026 περιλαμβάνονται παράγοντες όπως οι συχνοί καύσωνες ή η σεισμογενής δραστηριότητα.
