Η αστική ευθύνη των δήμων για ατυχήματα που προκαλούνται από κακοσυντηρημένο οδόστρωμα αποτελεί θεμελιώδες ζήτημα δημοσίου δικαίου στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον νόμο, οι δήμοι υποχρεούνται να μεριμνούν για τη συντήρηση του οδοστρώματος των δημοτικών οδών, προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφαλής κυκλοφορία των πεζών και των οχημάτων. Σε περίπτωση ζημίας που επήλθε συνεπεία παραλείψεως των αρμοδίων οργάνων του Δήμου να συμμορφωθούν με την παραπάνω υποχρέωση, ο Δήμος ευθύνεται σε αποζημίωση του ζημιωθέντος.
Το νομικό πλαίσιο βασίζεται στα άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, όπου για να στοιχειοθετηθεί ευθύνη του Δημοσίου ή των ΟΤΑ προς αποζημίωση απαιτείται παράνομη πράξη ή παράλειψη οργάνων του Δήμου κατά την άσκηση της ανατεθειμένης σε αυτά δημόσιας εξουσίας, επίκληση και απόδειξη συγκεκριμένης ζημίας, καθώς και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης παραλείψεως και της επελθούσας ζημίας. Πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου επιβεβαίωσε ότι οι δήμοι φέρουν ποινική και αστική ευθύνη για τραυματισμούς πολιτών από λακκούβες, με τους δημοτικούς άρχοντες να ευθύνονται ποινικά, πλέον της αστικής ευθύνης για καταβολή εξόδων περίθαλψης και χρηματική αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης.
Στην πράξη, οι δήμοι ζητούν σχεδόν πάντα δικαστική απόφαση για την αποζημίωση, ενώ πολλές φορές το ύψος της διεκδικούμενης ζημίας υπολείπεται του κόστους της δικαστικής διαμάχης, με συνέπεια να λειτουργεί αυτό αποτρεπτικά στην έγερση του δικαστικού αιτήματος. Οι πολίτες που επιθυμούν να διεκδικήσουν αποζημίωση πρέπει να καλέσουν την Τροχαία για επίσημη καταγραφή του συμβάντος και να φωτογραφίσουν τη λακκούβα και τις ζημιές ως αποδεικτικά στοιχεία.
