Η αναγνώριση οδών ως προϋφισταμένων του 1923 αποτελεί σημαντική πολεοδομική διαδικασία που ρυθμίζεται από το άρθρο 20 του Νομοθετικού Διατάγματος της 17.7.1923 «περί σχεδίων πόλεων, κωμών και συνοικισμών του Κράτους». Η αναγνώριση συνδέεται με την οικοδομησιμότητα των ακινήτων που έχουν πρόσωπο στις αναγνωριζόμενες οδούς, έχει τις συνέπειες της δημιουργίας κοινοχρήστου χώρου και εξομοιώνεται με τροποποίηση πολεοδομικού σχεδίου. Για την αναγνώριση απαιτούνται συγκεκριμένα δικαιολογητικά, όπως αεροφωτογραφίες από τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού με έκθεση φωτοερμηνείας και τοπογραφικό διάγραμμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αναγνώριση απαιτεί προεδρικό διάταγμα, όπως όταν η οδός βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 500 μέτρων από τη θάλασσα ή σε περιοχή προστατευόμενων υδατικών πόρων.
Η πεζοδρόμηση οδών στην Αθήνα έχει μακρά ιστορία. Οι συζητήσεις για την πεζοδρόμηση της Ερμού ξεκίνησαν τη δεκαετία του '80, τα έργα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1995 και τα επίσημα εγκαίνια έγιναν στην εκπνοή του 1997. Πεζόδρομος ορίζεται η οδός που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από πεζούς και για είσοδο-έξοδο οχημάτων προς ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης, παρόδιων ιδιοκτησιών και οχήματα εφοδιασμού ή έκτακτης ανάγκης. Τα τελευταία χρόνια, η Αθήνα έχει αναπτύξει εκτεταμένα σχέδια πεζοδρομήσεων στο ιστορικό κέντρο, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και την ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων.
