Τα περίπτερα αναπήρων στην Ελλάδα αποτελούν μέρος ενός ιστορικού θεσμού κοινωνικής προστασίας που ρυθμίζεται από το Νομοθετικό Διάταγμα 1044/1971. Σε αναπήρους και θύματα πολέμου, καθώς και σε αναπήρους ειρηνικής περιόδου με αναπηρία πάνω από 80%, μπορεί να παραχωρηθεί δικαίωμα εκμετάλλευσης περιπτέρων που τοποθετούνται σε κοινόχρηστους χώρους. Η μετατόπιση περιπτέρου αποτελεί σημαντική διαδικασία που γίνεται είτε κατόπιν αιτήματος του δικαιούχου είτε αυτεπάγγελτα για λόγους εκτέλεσης δημοσίων έργων ή ασφαλούς κυκλοφορίας.
Η διαδικασία μετατόπισης απαιτεί εισήγηση του αρμοδίου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου και της οικείας οργάνωσης αναπήρων και θυμάτων πολέμου. Με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου επιτρέπεται η μετατόπιση περιπτέρου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν.δ. 1044/1971. Για την έκδοση της απόφασης λαμβάνεται υπόψη η εγγύτητα στην παλιά θέση, η αποδοτικότητα της νέας θέσης και ο αριθμός γειτνιαζόντων περιπτέρων. Το ζήτημα της απόστασης μεταξύ παλαιάς και νέας θέσης είναι κρίσιμο, καθώς ο νόμος προβλέπει ότι η μετατόπιση πρέπει να γίνεται κοντά στην αρχική τοποθεσία για να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα της επιχείρησης του αναπήρου.
Στο πλαίσιο της σύγχρονης Αθήνας, από τις 2 Ιουνίου 2025 ισχύει νέος κανονισμός κατάληψης κοινόχρηστου χώρου του Δήμου Αθηναίων που προβλέπει αυστηρές κυρώσεις για παραβάσεις. Το βασικό κουβούκλιο του περιπτέρου έχει μέγιστο εμβαδόν 2,55 τετραγωνικά μέτρα, με διαστάσεις 1,70x1,50 μέτρα. Η ισορροπία μεταξύ του δικαιώματος των αναπήρων να ασκούν το επάγγελμά τους και της τήρησης των νομοθετικών προϋποθέσεων παραμένει ζήτημα που απασχολεί συχνά τα δημοτικά συμβούλια.
