Μη άσκηση αναίρεσης αποφάσεων Εφετείου

Η αναίρεση αποτελεί έκτακτο ένδικο μέσο που μπορεί να ασκηθεί κατά τελεσίδικων αποφάσεων των εφετείων, των πρωτοδικείων και των ειρηνοδικείων. Με την αίτηση αναίρεσης ο διάδικος ζητεί την εξαφάνιση της δικαστικής απόφασης επικαλούμενος παράβαση νόμου, καθώς επιδιώκεται ο έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης για νομικές πλημμέλειες. Σκοπός της αναίρεσης, εκτός από τη διόρθωση δικαστικών σφαλμάτων, είναι η ενοποίηση της νομολογίας και η εξασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής του δικαίου από όλα τα δικαστήρια.

Όταν ένας δήμος ηττάται σε δικαστική διαφορά ενώπιον εφετείου, έχει το δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση στον Άρειο Πάγο εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Ωστόσο, η άσκηση αναίρεσης δεν είναι υποχρεωτική. Η Δημοτική Επιτροπή, ως αρμόδιο όργανο, μπορεί να αποφασίσει τη μη άσκηση αναίρεσης όταν κρίνει ότι δεν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι ή όταν το κόστος και ο χρόνος της διαδικασίας δεν δικαιολογούνται. Στην περίπτωση που αφορά καθορισμό τιμής μονάδας, πιθανόν η δικαστική διαφορά να σχετίζεται με αμφισβήτηση της τιμολόγησης υπηρεσιών ή προμηθειών του δήμου.

Το Εφετείο Κρήτης είναι ανώτερο ποινικό και πολιτικό δικαστήριο με έδρα τα Χανιά, με εδαφική αρμοδιότητα που περιλαμβάνει τα Πρωτοδικεία Χανίων και Ρεθύμνου. Η απόφαση περί μη άσκησης αναίρεσης σημαίνει ότι ο δήμος αποδέχεται την απόφαση του εφετείου ως οριστική και προχωρά στην εκτέλεσή της, αποφεύγοντας περαιτέρω δικαστική διαμάχη.