Τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας αποτελούν ιστορικό συγκρότημα οκτώ πολυκατοικιών που χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο το 2009 από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, ως δείγμα ελληνικού μοντερνισμού και ένα από τα πρώτα συγκροτήματα κοινωνικής κατοικίας στην Ελλάδα. Τα κτίρια ανεγέρθηκαν στη δεκαετία του 1930 σε έκταση 14,5 στρεμμάτων για τη στέγαση προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Σήμερα 177 από τα 228 διαμερίσματα ανήκουν στην Περιφέρεια Αττικής.
Τον Ιούνιο 2025 εγκρίθηκε προγραμματική σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας Αττικής, ΔΥΠΑ και Υπουργείου Πολιτισμού για την αποκατάσταση τεσσάρων πολυκατοικιών προς χρήση κοινωνικής κατοικίας και φιλοξενίας συνοδών ασθενών του γειτονικού νοσοκομείου. Το έργο έχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από το Περιφερειακό ΕΣΠΑ 2021-2027 με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 15 εκατ. ευρώ για αποκατάσταση, ανακαίνιση και ενεργειακή αναβάθμιση. Στα κτίρια διαμένουν περισσότεροι από 400 άνθρωποι και έχουν δημιουργηθεί αυτοοργανωμένες δομές, ενώ η προκήρυξη διαγωνισμού εντός του πρώτου τριμήνου του 2026 προαναγγέλλει επιχείρηση απομάκρυνσης.
Ο Αριστοτέλης Χαντζής ξεκίνησε απεργία πείνας στις 5 Φεβρουαρίου 2026 με αιτήματα την άμεση ακύρωση της σύμβασης ανάπλασης, την παραμονή όλων των κατοίκων και την παροχή εγγυήσεων για αποκατάσταση από την ΑΜΚΕ των κατοίκων με ίδιους πόρους. Η Διεθνής Αμνηστία εξέφρασε ανησυχία τον Απρίλιο 2026 επισημαίνοντας ότι 400 άνθρωποι κινδυνεύουν να μείνουν στο δρόμο, μεταξύ των οποίων πρόσφυγες και ευάλωτες ομάδες. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, οι κυβερνήσεις οφείλουν να προστατεύουν το δικαίωμα σε επαρκή στέγαση και οι εξώσεις επιτρέπονται μόνο ως έσχατη λύση με νομικές διασφαλίσεις και παροχή εναλλακτικής στέγης.
