Οι δασικοί χάρτες αποτελούν εργαλείο χαρτογράφησης που προσδιορίζει και οριοθετεί τις εκτάσεις δασικού ή χορτολιβαδικού χαρακτήρα, ενώ το Εθνικό Κτηματολόγιο καταγράφει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί ακινήτων. Το πρόβλημα προκύπτει όταν η επίσπευση ολοκλήρωσης της κτηματογράφησης με μεγάλο πλήθος ανοιχτών θεμάτων έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζονται ιδιωτικές ιδιοκτησίες στο λειτουργούν Κτηματολόγιο ως ακίνητα του δημοσίου. Σε περιοχές όπου ισχύει το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου, κάθε έκταση που είναι δασική αυτομάτως θεωρείται και δημόσια εκτός και αν ο ιδιοκτήτης αποδείξει ότι η έκταση του είναι ιδιωτική.
Στα Χανιά το ζήτημα είναι ιδιαίτερα οξύ, καθώς 22.574 ενστάσεις πολιτών κατατέθηκαν στην διεύθυνση δασών Χανίων για τους δασικούς χάρτες, που αφορούν εκτάσεις 289 χιλιάδων στρεμμάτων και αντιστοιχούν στο 12,1% της συνολικής έκτασης του νομού. Το κεντρικό πρόβλημα είναι ότι τα αποτελέσματα των πέντε Επιτροπών που εξετάζουν τις αντιρρήσεις για τους δασικούς χάρτες δεν έχουν ακόμα ενσωματωθεί σε αυτούς και κατ' επέκταση ούτε στην αναμενόμενη κτηματογράφηση. Όταν μια έκταση χαρακτηρίζεται δασική, μέχρι να ξεκαθαρίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς απαγορεύεται κάθε μεταβίβαση, έκδοση οικοδομικής αδείας ακόμα και καλλιέργειας.
Πρόσφατα με το νόμο 5293/2026 δίδεται το δικαίωμα στους παραγωγούς που διαθέτουν τίτλους ιδιοκτησίας προ της 11ης Ιουνίου 1975 ή την 5η Ιουνίου 1993 να τα διεκδικήσουν μέσω άσκησης αγωγής, ωστόσο οι αγρότες που θίγονται έχουν υποβάλλει αίτηση διόρθωσης πρόδηλου σφάλματος δασικού χάρτη ή υποβολή αντίρρησης εδώ και τρία χρόνια, χωρίς όμως στην πλειονότητά τους να έχουν εξεταστεί ακόμη. Η κατάσταση επηρεάζει και τις αγροτικές επιδοτήσεις, καθώς το Κτηματολόγιο προκρίνει το δικαίωμα του Δημοσίου έναντι του ιδιώτη, ενώ σταματούν και οι επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
